"Δεν υπάρχουν ιδέες -υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες- κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει"

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

…να δείξουμε όλοι την απαιτούμενη ψυχραιμία, νηφαλιότητα και σύνεση …


Περιδιαβάζω, εδώ και αρκετούς μήνες,  στο διαδίκτυο αξιόλογους ιστότοπους και ιστοσελίδες φιλικά προσκείμενες  προς την ΔΗΜ.ΑΡ, με ευρύ κοινό, μεγάλη συμμετοχή και με σημαντική προσφορά στην μεγάλη προσπάθεια της δημιουργίας της «άλλης αριστεράς» και του «άλλου κόμματος». 
Τις τελευταίες εβδομάδες διαπιστώνω ότι μερικοί φίλοι, πολλές φορές στην αγωνία τους για την επιτυχία του εγχειρήματος αλλά και στην προσπάθειά τους να συνεισφέρουν σε μια θετική διέξοδο από την κρίση διολισθαίνουν στη δημιουργία κλίματος εκνευρισμού και πόλωσης, ξεπερνώντας μερικές φορές την πολιτισμένη ατμόσφαιρα που πρέπει να διακρίνει τους στοχαστικά προσερχόμενους σε οποιονδήποτε διάλογο.  

Νομίζω ότι η γενική κατάσταση στη χώρα  και στο πολιτικό προσκήνιο είναι τόσο δύσκολη που απαιτεί ψυχραιμία, νηφαλιότητα και σύνεση απ΄όλους αυτούς που ενδιαφέρονται για την διάσωση της χώρας και για την πρόοδο του εγχειρήματος της ΔΗΜ.ΑΡ.  Υπάρχει νομίζω πολλές φορές μια βιασύνη να δούμε όλοι την μεγάλη και κυριαρχούσα ΔΗΜ.ΑΡ. να έχει απάντηση σε όλα τα μικρά και μεγάλα προβλήματα που στην κυριολεξία πνίγουν την χώρα.
Η μικρή ΔΗΜ.ΑΡ. με τα σχεδόν ανύπαρκτα οικονομικά μέσα, με στην ουσία χωρίς επαγγελματικά στελέχη και με μια δύσκολη κληρονομιά σε ότι αφορά ιδεολογικές καταβολές και συνήθειες τρόπου λειτουργίας αριστερού κόμματος, κατόρθωσε παρά ταύτα όχι μόνο να επιβιώσει πολιτικά αλλά και να θεωρείται μία αξιόλογη πολιτική πρόταση και να κλείνει τον πρώτο της χρόνο πολιτικού βίου με αισιοδοξία για ένα καλλίτερο μέλλον.

Πολλοί διαφωνούν, πολλές φορές «δογματικά», με την διαχείριση από μέρους της ηγεσίας της πολύπλοκης πολιτικής καθημερινότητας. Και φυσικά η ΔΗΜ.ΑΡ. κάνει αρκετές φορές πολιτικές ακροβασίες σε τεντωμένο σχοινί    Όταν είσαι μικρός και «αδύναμος», όπως είναι μέχρι τώρα η ΔΗΜ.ΑΡ.  νομίζω ότι πρέπει να κάνεις και «slalom» για να μην συνθλιβείς …ανάμεσα στους ελέφαντες…

Η δριμεία κριτική επιβάλλεται να γίνεται εκεί που υπάρχει καθαρά θέμα δεοντολογίας, αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς και παλαιοκομματικής φραξιονιστικής μεθοδολογίας…περί αυτού ο υπογράφων είναι γνωστό το ότι αντέδρασε και βγήκε μπροστά και κατήγγειλε…
Όμως όταν υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για πολιτικά θέματα πρέπει να υπάρχει και σεβασμός και ανοχή στην διαφορετική άποψη. Πολύ δε περισσότερο όταν η πολυπλοκότητα, η ρευστότητα αλλά και η επικινδυνότητα  μιας καταστάσεως είναι μεγίστη, όπως αυτή που βρίσκεται σήμερα η χώρα.

Λίγη υπομονή και καλόπιστη πίστωση χρόνου στην πολιτική διαχείριση δύσληπτων και δύσλυτων  προβλημάτων και στη διαχείριση άκρως επικίνδυνων καταστάσεων δεν βλάπτει…

Εκτός αν κάποιοι θεωρούν ότι κατέχουν την απόλυτη και μοναδική αλήθεια με  όλες τις λύσεις…και πιστεύουν ότι έχουν την πολιτική συγκρότηση, την πολιτική εμπειρία, την πνευματική ωριμότητα, την ετοιμότητα  και την εμβέλεια, τότε αυτοί οι κάποιοι ας έχουν το πολιτικό ανάστημα να υψώσουν τα λάβαρα και ας κάνουν τις διακηρύξεις τους για την ίδρυση του κομματικού φορέα που θα σώσει την χώρα…

Σε διαφορετική περίπτωση, ας είμαστε όλοι λίγο περισσότερο προσεκτικοί, στην παρούσα φάση, με ορισμένα πράγματα και τοποθετήσεις. Η φθορά, συνειδητά ή ασυνείδητα, που προκαλούν βιαστικά συμπεράσματα ή μία δίκη προθέσεων στο πολιτικό κεφάλαιο που κατόρθωσε να δημιουργήσει και διαθέτει πλέον η ΔΗΜ.ΑΡ. είναι μεγάλη. Είναι θλιβερό ότι ορισμένοι φίλοι μέλη του κόμματος με αφετηρία την ομιλία του Φώτη Κουβέλη  στη Θεσσαλονίκη διατυπώνουν κριτικές τοποθετήσεις και εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον του προέδρου, οι οποίες τουλάχιστον για μένα, δεν είναι ούτε δικαιολογημένες στην ουσία τους, ούτε οι πρέπουσες στο περιεχόμενό τους.
Και να μην ξεχνάμε και να μην το κρύβουμε, ότι ένα  πολύ μεγάλο μέρος του πολιτικού κεφαλαίου που διαθέτει σήμερα η ΔΗΜ.ΑΡ. είναι ο πρόεδρός της Φώτης Κουβέλης, με όποιες αδυναμίες ή λάθη μπορεί κάποιος να του καταλογίσει. Ανθρώπινος ηγέτης ενός κόμματος είναι. Δεν είναι ο Μεσσίας της αριστεράς.
Και δυστυχώς μερικοί προχώρησαν σε τοποθετήσεις και χαρακτηρισμούς που ξεπερνούν και τα εσκαμμένα και την ευπρέπεια.

Ας προσπαθήσουμε να δείξουμε όλοι την απαιτούμενη ψυχραιμία, νηφαλιότητα και σύνεση …
27/6/11
Παναγιώτης Κουτσοπίνης